وقتی هیج جایی ندارم که حرف بزنم میام اینجا به دور از روابط اجتماعی مصلحت مودبانه صحبت کردن و با شخصیت بودن قسمت

رنج خیانت

يکشنبه 26 مهر 1388 ساعت 11:22

«… رنج خیانت، هزار و یک زبان دارد.

زبان گریستن بدون اشک؛ زبان خیره‌شدن به دیوار؛ زبان پنهان‌کردن صورت توی شکمِ نه‌چندان نرم بالشی با پر غاز و … زبان لودگی

هرکدام از این زبان‌ها ویژگی خودشان را دارند. سرت را که می‌کنی توی بالش، مایوسانه سعی می‌کنی نبینی.

اما وقتی خیانت می‌کنی و به خاطرش رنج می بری، با چشم نمی‌بینی. نه این‌که با چشم نمی‌بینی؛ حتی اگر چشمت را ببندی باز هم می‌بینی.

زبان لودگی بدترین زبان است. رنج خیانت با زبان لودگی یعنی دردی مضاعف.

هم رنج می‌کشی و هم وانمود می‌کنی رنج نمی‌کشی.

تصور‌کردن اتفاقی تاگوار که به طور منطقی احتمال وقوع دارد، خود‌به‌خود استرس ایجاد نمی‌کند. نگرانی وقتی شروع می‌شود که روحت، دیرتر از معادلات منطقی ذهنی به اتفاق ناگوار نزدیک می‌شود…»

برگرفته از کتاب «بهار ۶۳» نوشته‌ی آقای مجتبی پورمحسن. نشر چشمه –۱۳۸۸

امتیاز : 4 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | برچسب : ,
نوشته شده توسط 1 انسان | موضوع: | لینک ثابت |